Στο ίδιο αμόνι
Χιλιοειπωμένες ατάκες, εξυπνακισμοί, κραυγές χωρίς ουσία, χτυπήματα στα έδρανα, ένα σόου σαν αυτά που κάθε τόσο στήνεται στη Βουλή, επαναλήφθηκε και την περασμένη Τρίτη, κατά τη συζήτηση για τις συντάξεις. Την πάσα πήραν τα κανάλια και οι εφημερίδες τους, για να πειστεί και ο τελευταίος ότι αυτό που παρακολούθησε (αν το παρακολούθησε...) ήταν «μετωπική σύγκρουση» και «σκληρή αντιπαράθεση», ανάμεσα στον Τσίπρα και τον Μητσοτάκη, τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ. Συμπτωματικά, την επόμενη μέρα ολοκληρωνόταν η συζήτηση για τα άρθρα της συνταγματικής αναθεώρησης, που αφορούν το πολιτικό σύστημα (εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, διαδικασία ψήφου δυσπιστίας και διάλυση Βουλής, δημοψηφίσματα, παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων και υπερίσχυση ευρωενωσιακού δικαίου κ.ο.κ.). Η εικόνα στην επιτροπή ήταν όπως η μέρα με τη νύχτα, σε σύγκριση με τον σκυλοκαβγά ΣΥΡΙΖΑ - ΝΔ την προηγούμενη. Το κλίμα ήταν «μέλι - γάλα» και οι φιλοφρονήσεις μεταξύ τους έδιναν κι έπαιρναν, όπως και η «ικανοποίηση» για τη «συναίνεση» που αποτυπώνεται γύρω από την ανάγκη ενίσχυσης της «πολιτικής σταθερότητας». Το συμπέρασμα; Και οι «καβγάδες» και η «συναίνεση» είναι ...σφυριές στο ίδιο αμόνι: Να ενισχύεται ο διπολισμός για να συντηρείται ο εγκλωβισμός των εργαζομένων στις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Οι κραυγές για να κρύβονται οι στρατηγικές συγκλίσεις τους εναλλάσσονται με το κλίμα συναίνεσης για να εμπεδώνεται ως «μονόδρομος» η υποταγή στη βάρβαρη στρατηγική τους...

Λεπτομέρειες
Ολη την γκάμα των ελληνοαμερικανικών σχέσεων περιλαμβάνει το κοινό ανακοινωθέν που δόθηκε στη δημοσιότητα, στο πλαίσιο του «Στρατηγικού Διαλόγου» που ξεκίνησε την Πέμπτη στην Ουάσιγκτον. Κατά το αναμενόμενο, όπως καταγράφεται και στο ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη», το ανακοινωθέν περιέχει άξονες και γενικές κατευθύνσεις για την παραπέρα εμβάθυνση της συνεργασίας ΗΠΑ - Ελλάδας. Ολα αυτά, όμως, εξειδικεύονται σε συγκεκριμένους στόχους και χρονοδιαγράμματα, κυρίως στους τομείς της «Αμυνας και Ασφάλειας», της Ενέργειας και του Εμπορίου, που ιεραρχούνται ψηλά από τις ΗΠΑ. Αυτές τις λεπτομέρειες βέβαια δεν πρόκειται να τις αποκαλύψει η κυβέρνηση, όπως έγινε άλλωστε και με την επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ τον Νοέμβρη του 2017, όπου κάτω από τη συμφωνία για παραπέρα αναβάθμιση των διμερών σχέσεων χώρεσαν όλα αυτά που παρακολουθήσαμε να γίνονται στην Ελλάδα στη διάρκεια του χρόνου που πέρασε: Επέκταση της βάσης της Σούδας, συζήτηση για νέες βάσεις και ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας των ΗΠΑ σε Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Βόλο, ακόμα και στην Κάρπαθο, αναβαθμισμένη συμμετοχή ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ΝΑΤΟικές αποστολές στην Ανατ. Μεσόγειο και βέβαια η συμφωνία με την ΠΓΔΜ, που επιταχύνει τη διαδικασία της «ευρωατλαντικής ολοκλήρωσης» έναντι των συμφερόντων και των σχεδιασμών της Ρωσίας. Είναι βέβαιο ότι ο «Στρατηγικός Διάλογος» περιέχει όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, που θα τα δούμε άμεσα να εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας, κάνοντας επιτακτική την ανάγκη για το λαό να βρίσκεται σε αγωνιστική εγρήγορση και ετοιμότητα, μπροστά στις νέες επικίνδυνες εξελίξεις που «μαγειρεύονται» αυτές τις μέρες στις ΗΠΑ.

Ολοταχώς
«Ζούμε σε μια περίοδο αλλαγών, μεγαλύτερων, βαθύτερων και εντονότερων από αυτών που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια των δύο Παγκοσμίων Πολέμων». Αυτά είπε, σε διάλεξή του τη βδομάδα που πέρασε, ο επικεφαλής του βρετανικού στρατού Ν. Κάρτερ, προσθέτοντας ότι οι διαρκείς αντιπαραθέσεις που παρατηρούνται σταθερά σε όλο τον κόσμο, θυμίζουν αυτές της πρώτης δεκαετίας του 20ού αιώνα, «την περίοδο των μεγάλων ανταγωνισμών, που αποτέλεσαν βασική αιτία για την εκδήλωση του Α' Παγκοσμίου Πολέμου», διαπιστώνοντας ότι «τα δοκιμασμένα κατά το παρελθόν διπλωματικά εργαλεία (...) δεν ανταποκρίνονται στο νέο τοπίο διεθνών σχέσεων», «ενώ υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις για το πώς πρέπει να "λειτουργεί" ο κόσμος». Στο διά ταύτα, ζήτησε «μια διαφορετική προσέγγιση από την παραδοσιακή φιλειρηνική μας νοοτροπία» απέναντι σε «βασικές απειλές», στις οποίες ενέταξε τη Ρωσία, την Κίνα και το Ιράν. Τα παραπάνω είναι αποκαλυπτικά για τα σχέδια που απεργάζονται τα ιμπεριαλιστικά επιτελεία, ενώ οι «ομοιότητες» με τις παραμονές των Παγκοσμίων Πολέμων κάθε άλλο παρά ανεξήγητες είναι, αφού οι αιτίες παραμένουν «ολοζώντανες»: Οι σφοδροί ανταγωνισμοί των μονοπωλίων για το μοίρασμα αγορών, σφαιρών επιρροής και πλουτοπαραγωγικών πηγών, όπως και τα αγιάτρευτα αδιέξοδα της διεθνούς καπιταλιστικής οικονομίας, που οδεύει ξανά προς κρίση. Δηλαδή, οι λόγοι για τους οποίους οι ιμπεριαλιστές δεν δίστασαν να αιματοκυλίσουν δυο φορές την ανθρωπότητα, είναι εδώ και μάλιστα στο πολλαπλάσιο. Το ιμπεριαλιστικό σύστημα έχει προ πολλού σαπίσει και έχει να δώσει στους λαούς μόνο εκμετάλλευση, εξαθλίωση και πολέμους. Και όπως έδειξε η πείρα των δυο Παγκοσμίων Πολέμων, η μόνη δύναμη που μπορεί να τους σταματήσει είναι οι λαοί, όταν αποφασίσουν να ξηλώσουν μια για πάντα το σάπιο σύστημα.

Αναμενόμενο
Η πολυαναμενόμενη παρέμβαση της κυβέρνησης για τη «σωτηρία» τάχα της ΛΑΡΚΟ καμιά έκπληξη δεν έκρυβε για τους εργαζόμενους, που έχουν γνωρίσει απ' την καλή και απ' την ανάποδη την αντιλαϊκή πολιτική της όλα αυτά τα χρόνια. Τι ανακοίνωσε ο Γ. Σταθάκης; Συνοπτικά, τη διευκόλυνση της εταιρείας για την αποπληρωμή των υποχρεώσεών της στη ΔΕΗ, που είναι και μέτοχος, τη σύναψη νέας συμφωνίας για την παροχή φτηνότερου ρεύματος και τη μείωση του «μισθολογικού κόστους» για να «εξορθολογιστούν» τα οικονομικά της εταιρείας, την ώρα που όλο και λιγότεροι απασχολούνται με σχέση μόνιμης εργασίας, οι εργολαβίες σαρώνουν, όπως και οι μειώσεις σε μισθούς μόνιμων και συμβασιούχων. Στο διά ταύτα, οι εργαζόμενοι καλούνται ξανά να πληρώσουν το μάρμαρο και αυτός είναι ο πυρήνας της πρότασης της κυβέρνησης, που κατά τ' άλλα πανηγυρίζει για τον πρώτο «μεταμνημονιακό» προϋπολογισμό και τις αυξήσεις - ψίχουλα που ετοιμάζει στον κατώτερο μισθό...